Dodał: |

„Pomimo wielu niewiadomych związanych z przyjęciem przez Polskę uchodźców w latach 2016–2017 pewne jest, że trafią oni do poszczególnych gmin, na które spadnie główna odpowiedzialność za integrację przybyszów z polskim społeczeństwem” – zauważa Adriana Skorupska w artykule pt. Samorządy w Polsce wobec kryzysu uchodźczego. 
Niniejszy artykuł ma stanowić miniprzewodnik dla gmin, które nie mają jeszcze doświadczenia w pracy z cudzoziemcami objętymi ochroną w Polsce, a chciałyby przygotować się na ewentualne przyjęcie uchodźców i ich integrację.

 


SPIS TREŚCI
1) Kto, gdzie, kiedy… – uchodźcy relokowani lub przesiedleni do Polski w 2016 roku
2) Pobyt w ośrodku
3) Po zakończeniu procedury
   a) Indywidualny Program Integracyjny
   b) Co po IPI?
   c) Uchodźcy a praca
   d) Uchodźcy a edukacja
   e) Uchodźcy a lokale komunalne i socjalne
4) Rola gminy w integracji
5) Jak się przygotować? Rekomendacje i dobre praktyki

1. KTO, GDZIE, KIEDY…
W 2016 roku, zgodnie z projektem rozporządzenia w sprawie relokacji cudzoziemców, do Polski ma trafić nie więcej niż 400 osób. Decyzja co do liczby przyjętych osób ma charakter polityczny i na ten moment nie są przewidziane zmiany w tym zakresie.
Osoby przyjęte do Polski w ramach relokacji będą kierowane do ośrodków dla cudzoziemców na czas procedury. Ewa Piechota, rzecznik Urzędu do spraw Cudzoziemców, poinformowała, że w wypadku zakwaterowania tych osób brane są pod uwagę tylko ośrodki prowadzone bezpośrednio przez Urząd do Spraw Cudzoziemców (UdSC) w Dębaku, Lininie, Białej Podlaskiej i Czerwonym Borze.
Podczas spotkania Krajowej Platformy na Rzecz Integracji w grudniu 2015 roku przedstawiciel UdSC deklarował, że procedury (czyli rozpatrywanie, jaką formę ochrony należy przyznać danemu cudzoziemcowi) dotyczące osób, które przyjechały do Polski w ramach relokacji i przesiedleń, będą traktowane priorytetowo i powinny trwać ok. 3–3,5 miesiąca.


2. POBYT W OŚRODKU
Podczas pobytu w ośrodku cudzoziemiec otrzymuje:
- zakwaterowanie,
- wyżywienie,
- zwrot kosztów za przejazdy środkami komunikacji publicznej w określonych przypadkach, tj. związanych z postępowaniem o nadanie statusu uchodźcy, stawieniem się na badania lekarskie lub szczepienia ochronne czy w innych uzasadnionych przypadkach,
- stała pomoc pieniężna na zakup środków higieny osobistej: 20 zł miesięcznie, oraz tzw. kieszonkowe: 50 zł miesięcznie,
- zapewnienie jednorazowej pomocy pieniężnej na zakup odzieży i obuwia: 140 zł,
- zapewnienie ekwiwalentu pieniężnego w zamian za wyżywienie dla dzieci do 6. roku życia oraz dzieci realizujących obowiązek szkolny: 9 zł dziennie,
- zapewnienie dostępu do szkół publicznych oraz niezbędnych pomocy dydaktycznych (podręczniki i wyprawki),
- możliwość bezpłatnej nauki języka polskiego, sale edukacyjne w każdym ośrodku,
- opiekę medyczną koordynowaną przez Petra Medica Sp. z o.o. w Warszawie, na podstawie umowy zawartej z Urzędem do Spraw Cudzoziemców, która obejmuje:
– opiekę lekarzy w ośrodku – ambulatoria, w których pomocy medycznej udzielają lekarz oraz pielęgniarki,
– leczenie specjalistyczne,
– opiekę psychologiczną,
- opiekę stomatologiczną – cudzoziemcy korzystają z opieki dentystycznej w gabinetach stomatologicznych, z którymi Urząd do Spraw Cudzoziemców podpisał umowy na wykonywanie ww. usług.


! Teoretycznie czas pobytu w ośrodku powinien przygotować cudzoziemców do samodzielnego życia w Polsce, jednak nie należy spodziewać się, że po 3–3,5 miesiąca będzie to możliwe. W szczególności gmina musi być przygotowana na to, że:
- cudzoziemcy nie będą posługiwać się językiem polskim w stopniu komunikatywnym i potrzebne będzie dodatkowe wsparcie w tym zakresie,
- dokumenty (o ile cudzoziemcy będą mieć je ze sobą), np. świadectwa szkolne, potwierdzenia kwalifikacji – nie będą przetłumaczone (nie należy to do zadań UdSC),
- cudzoziemcy nie będą mieć przygotowanych dokumentów aplikacyjnych ani wiedzy pozwalającej na samodzielne funkcjonowanie w społeczności lokalnej (nie będą rozeznani w temacie rynku pracy, sposobów poszukiwania pracy, wynajmu mieszkań i procedur związanych z zameldowaniem w Polsce, zapisaniem dzieci do szkoły czy przedszkola). Nie będzie to wynikać ze złej woli, lenistwa czy roszczeniowej postawy cudzoziemców, lecz z organizacji systemu recepcji. Zadania związane z preintegracją, czyli przygotowaniem cudzoziemców do funkcjonowania w polskim społeczeństwie, nie jest realizowane przez UdSC (odpowiada on za prawidłową organizację pomocy socjalnej w trakcie procedury oraz za przeprowadzenie procedury statusowej).
! Cudzoziemcy w trakcie procedury posługują się dokumentem Tymczasowe Zaświadczenie Tożsamości Cudzoziemca.
! Cudzoziemcy przez pierwsze 6 miesięcy trwania procedury nie mogą pracować. Dopiero jeśli procedura przedłuża się powyżej 6 miesięcy, mogą wystąpić z wnioskiem o wydanie odpowiedniego zaświadczenia (nie ubiegają się o zezwolenie na pracę).


3. PO ZAKOŃCZENIU PROCEDURY

a) Indywidualny Program Integracyjny
Po zakończeniu postępowania prowadzonego przez UdSC cudzoziemcy mogą wystąpić z wnioskiem o realizację Indywidualnego Programu Integracyjnego (IPI). Z tej formy wsparcia mogą skorzystać osoby ze statusem uchodźcy lub posiadające ochronę uzupełniającą.

! Cudzoziemcy po procedurze posługują się dokumentem o nazwie karta pobytu. Karta ta, w okresie jej ważności, potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uprawnia, wraz z dokumentem podróży, do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy. Na karcie pobytu wpisywany jest rodzaj wydanego zezwolenia pobytowego lub udzielonej ochrony oraz data upływu ważności tej karty.

Informację na temat przyznania statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej można znaleźć także w decyzji, którą każdy cudzoziemiec otrzymuje na zakończenie procedury.
Informacje na temat zasad udzielania pomocy integracyjnej pochodzą ze strony https://www.mazowieckie.pl/pl/urzad/polityka-spoleczna/uchodzcy/727,Pomoc-integracyjna-dla-uchodzcow-oraz-osob-posiadajacych-ochrone-uzupelniajaca.html (dostęp 20 lutego 2016): 

Zasady udzielania pomocy integracyjnej dla osób posiadających status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą reguluje rozdział V ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728 z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie udzielania pomocy cudzoziemcom, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą (Dz.U. Nr 45, poz. 366).

Pomoc integracyjna obejmuje:
- świadczenia pieniężne na utrzymanie i pokrycie wydatków związanych z nauką języka polskiego, w wysokości od 446 zł do 1175 zł miesięcznie na osobę (przy czym wysokość świadczeń jest uzależniona od indywidualnej sytuacji uchodźcy i liczby osób w rodzinie, zaś wysokość świadczeń w drugim półroczu trwania programu integracyjnego jest nieco niższa niż w pierwszym),
- opłacanie składki na ubezpieczenie zdrowotne, określonej w przepisach powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia,
- specjalistyczne poradnictwo socjalne.
Pomocy integracyjnej udziela starosta – poprzez działające w jego imieniu powiatowe centrum pomocy rodzinie (dalej: PCPR) – właściwy ze względu na miejsce zamieszkania cudzoziemcy. Pomoc cudzoziemcom w procesie integracji jest zadaniem z zakresu administracji rządowej realizowanej przez powiat.
Wsparcie jest udzielane maksymalnie na 12 miesięcy, przy czym cudzoziemiec, którego małżonek jest obywatelem polskim, nie ma prawa do otrzymania pomocy integracyjnej. W przypadku gdy status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą uzyskała osoba niepełnoletnia pozbawiona pieczy rodziców lub opiekuna prawnego, kierownik PCPR zawiadamia właściwy sąd opiekuńczy.

Pomocy integracyjnej udziela się na wniosek uchodźcy/osoby posiadającej ochronę uzupełniającą (który obejmuje również małoletnie dzieci i małżonka, jeżeli posiadają status uchodźcy/ochronę uzupełniającą) złożony w terminie 60 dni od dnia uzyskania przez niego statusu uchodźcy/ochrony uzupełniającej.
Wniosek powinien zawierać:
- pisemną deklarację uchodźcy o zamiarze zamieszkania na terenie określonego województwa,
- pisemne oświadczenie, że z podobnym wnioskiem uchodźca nie zwrócił się na terenie innego województwa,
- pisemne oświadczenie o gotowości przystąpienia do uzgodnionego programu integracji.
WZORY WNIOSKÓW: https://www.mazowieckie.pl/pl/urzad/polityka-spoleczna/uchodzcy/730,Wzory-wniosku-indywidualnego-programu-integracyjnego-oraz-aneksu-do-IPI.html

Do wniosku należy dołączyć kopie:
- decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców lub decyzji Rady do Spraw Uchodźców o nadaniu statusu uchodźcy bądź udzieleniu ochrony uzupełniającej,
- Genewskiego Dokumentu Podróży wydanego przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców (dotyczy osób ze statusem uchodźcy),
- karty pobytu wydanej w związku z nadaniem statusu uchodźcy/ochrony uzupełniającej na terytorium RP,
- innych dokumentów, którymi dysponuje cudzoziemiec, mogących pomóc w opracowaniu programu integracji.

Pomoc integracyjna jest realizowana w ramach indywidualnego programu integracji (dalej: IPI), uzgodnionego między powiatowym centrum pomocy rodzinie a cudzoziemcem. Pracownik socjalny PCPR przeprowadza tzw. wywiad środowiskowy z cudzoziemcem i jego rodziną, a następnie wspólnie z nim konstruuje IPI. Program określa wysokość, zakres i formy pomocy integracyjnej oraz wzajemne zobowiązania cudzoziemca i PCPR.
Zgodnie z art. 22 ustawy o pomocy społecznej do zadań wojewody należy koordynowanie działań w zakresie integracji cudzoziemców, którzy uzyskali w RP status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, w szczególności w zakresie wskazania im miejsca zamieszkania.
Powiatowe centrum pomocy rodzinie przekazuje wojewodzie uzgodniony z cudzoziemcem program wraz z przewidywanymi kosztami jego realizacji. Wojewoda po akceptacji przedstawionego programu przekazuje środki na jego realizację. Powiatowe centrum pomocy rodzinie współdziała z właściwym wojewodą i gminą w sprawie pomocy uchodźcy w uzyskaniu możliwości zamieszkania, uwzględniając w miarę możliwości wybór miejsca zamieszkania dokonany przez cudzoziemca. Cudzoziemiec zamieszkuje w miejscu wskazanym przez wojewodę działającego w tej sprawie w porozumieniu z PCPR oraz gminą. Rezygnacja przez cudzoziemca ze wskazanego miejsca zamieszkania w granicach danego województwa w okresie 12 miesięcy trwania IPI oznacza rezygnację cudzoziemca z realizacji programu. Zmianę miejsca zamieszkania przez cudzoziemca w okresie 12 miesięcy trwania IPI dopuszcza się w szczególnie uzasadnionych przypadkach.

Powiatowe centrum pomocy rodzinie zobowiązane jest do:
- udzielania cudzoziemcowi informacji dotyczącej pomocy określonej w programie oraz warunkach jej wstrzymania lub odmowy udzielenia,
- współdziałania z cudzoziemcem oraz wspierania go w kontaktach ze środowiskiem lokalnym, w tym w nawiązaniu kontaktu z właściwym dla miejsca zamieszkania cudzoziemca ośrodkiem pomocy społecznej,
- pomocy w uzyskaniu mieszkania, w tym w miarę możliwości w mieszkaniu chronionym,
- prowadzenia z cudzoziemcem pracy socjalnej,
- innych uzgodnionych z cudzoziemcem działań wynikających z indywidualnej sytuacji życiowej cudzoziemca,
- wskazania pracownika, zwanego dalej „realizatorem programu”, uzgadniającego z cudzoziemcem program oraz wspierającego cudzoziemca w okresie realizacji tego programu.

Cudzoziemiec zobowiązany jest do:
- zameldowania się w miejscu zamieszkania,
- zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy w terminie ustalonym w programie oraz aktywnego poszukiwania pracy,
- obowiązkowego uczestnictwa w kursach języka polskiego, w przypadku gdy zachodzi taka potrzeba,
- współdziałania oraz kontaktowania się z realizatorem programu w ustalonych terminach, nie rzadziej jednak niż 2 razy w miesiącu,
- innych uzgodnionych z realizatorem programu działań wynikających z jego indywidualnej sytuacji życiowej,
- przestrzegania zobowiązań przyjętych w programie.

W przypadku niezrealizowania przez cudzoziemca zobowiązań uzgodnionych w IPI, w szczególności braku aktywnego działania ze strony cudzoziemca na rzecz jego integracji, realizacja pomocy może zostać ograniczona lub wstrzymana.
Pomoc integracyjna może zostać wstrzymana w przypadku:
- uporczywego, zawinionego niewykonywania przez cudzoziemca zobowiązań przyjętych w programie – przez okres do 30 dni,
- wykorzystywania pomocy w sposób rażąco niezgodny z celem, na jaki została przyznana – przez okres do 30 dni,
- udzielania przez cudzoziemca nieprawdziwych informacji o swojej sytuacji życiowej – do czasu wyjaśnienia okoliczności udzielenia takich informacji,
- gdy upłynęło 30 dni pobytu cudzoziemca w zakładzie opieki zdrowotnej – do czasu opuszczenia przez niego zakładu,
- wszczęcia przeciwko cudzoziemcowi postępowania karnego – do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.
Powiatowe centrum pomocy rodzinie odmawia udzielenia pomocy w przypadku, gdy:
- cudzoziemiec, wobec którego kontynuowana jest uprzednio wstrzymana pomoc, ponownie dopuszcza się działań wymienionych wcześniej w punktach 1–3,
- cudzoziemiec został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo popełnione umyślnie,
- cudzoziemiec został pozbawiony statusu uchodźcy lub cofnięto mu ochronę uzupełniającą.

! Cudzoziemiec może potrzebować wsparcia w znalezieniu mieszkania. Już na etapie poszukiwania mieszkania należy zwrócić uwagę na to, że właściciel będzie musiał wyrazić zgodę na zameldowanie cudzoziemców.
! Zdarzają się sytuacje, gdy czas oczekiwania na rozpoczęcie wypłaty świadczeń pieniężnych po akceptacji IPI może wynieść nawet kilka miesięcy.

Wyjaśnienia MRPiPS do IPI: https://www.mpips.gov.pl/pomoc-spoleczna/integracja-cudzoziemcow/wyjasnienia-departamentu-pomocy-i-integracji-spolecznej-w-zakresie-wsparcia-procesu-integracji-spolecznej-cudzoziemcow/

b) Co po IPI?
Indywidualny Program Integracyjny (IPI) realizowany jest przez rok. Nie ma możliwości jego przedłużenia. Osoby posiadające status uchodźcy oraz objęte ochroną uzupełniającą mają prawo do korzystania z pełnego zakresu świadczeń z pomocy społecznej na takich samych zasadach jak obywatele polscy (pod warunkiem, że zamieszkują i przebywają na terytorium Polski). Jeżeli cudzoziemcy zamieszkują na terytorium RP z członkami rodzin, przysługują im świadczenia rodzinne.
Ze świadczeń z pomocy społecznej od 30 sierpnia 2014 r. mogą korzystać także członkowie rodzin osób ze statusem uchodźcy lub objętych ochroną międzynarodową, którzy otrzymali zezwolenie na pobyt czasowy w ramach prawa do łączenia rodzin.

! Procedura łączenia rodzin polega na wystąpieniu przez uprawnionego cudzoziemca z wnioskiem do wojewody o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w Polsce członkom jego rodziny przebywającym poza granicami Polski (art. 159 ustawy o cudzoziemcach).

c) Uchodźcy a praca
Zatrudnianie cudzoziemców w Polsce wiąże się z koniecznością spełnienia szeregu wymagań. Osoby ze statusem uchodźcy lub objęte ochroną uzupełniającą mają jednak prawo do podejmowania pracy w Polsce bez konieczności posiadania zezwolenia na pracę. Są uczestnikami rynku pracy na tych samych zasadach co obywatele polscy, korzystają ze wszystkich przywilejów pracowniczych określonych w kodeksie pracy. Mają także prawo podejmować działalność gospodarczą na tych samych zasadach jak obywatele polscy (mogą rejestrować się jako przedsiębiorcy, zakładać spółki osobowe i kapitałowe).

! Warto informować pracodawców o szczególnej sytuacji uchodźców na rynku pracy.

d) Uchodźcy a edukacja
Osoby posiadające status uchodźcy lub objęte ochroną uzupełniającą, a także członkowie ich
Rodzin, mogą korzystać z nauki i opieki w szkołach publicznych na warunkach dotyczących
obywateli polskich. Cudzoziemcy posiadający jedną z dwóch form ochrony mogą także podejmować
i odbywać studia (w tym studia doktoranckie) na polskich uczelniach publicznych.
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 2 stycznia 2015 r. w sprawie warunków i trybu przyjmowania do publicznych przedszkoli, szkół i placówek osób niebędących obywatelami polskimi oraz obywateli polskich, którzy pobierali naukę w szkołach funkcjonujących w systemach oświaty innych państw, a także organizacji dodatkowej nauki języka polskiego, dodatkowych zajęć wyrównawczych oraz nauki języka i kultury kraju pochodzenia (rozporządzenie uznane za uchylone w związku z Ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw): http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20150000031
e) Uchodźcy a dostęp do lokali komunalnych i socjalnych
Osoby, które otrzymały w Polsce status uchodźcy lub są objęte ochroną uzupełniającą, mogą dokonywać zakupu lokalu mieszkalnego, wynajmować mieszkanie na wolnym rynku oraz ubiegać się o mieszkania z zasobów lokalowych gmin, w których mieszkają, na tych samych zasadach co obywatele polscy.
! „Jedną z dobrych praktyk, na którą warto tu wskazać, jest instytucja tzw. mieszkań chronionych, które są przyznawane cudzoziemcom przez lubelski MOPR. Mieszkania tego typu przyznawane są na okres od kilku miesięcy do roku i przeznaczone są dla osób usamodzielniających się, m.in. dla uchodźców. Obecnie w Lublinie znajduje się cała sieć takich mieszkań, w których mogą być kwaterowani uchodźcy w tym najtrudniejszym dla nich, najbardziej zagrożonym bezdomnością okresie, gdy są dopiero u progu integracji w nowym kraju. Również Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie (dalej: WCPR) w ostatnich latach pozyskało z zasobu lokalowego dzielnicy Mokotów mieszkanie chronione, które udostępnia rotacyjnie osobom realizującym IPI” (więcej: http://interwencjaprawna.pl/docs/ARE-215-monitoring-warunkow-miekszaniowych-uchodzcow.pdf ).

4. ROLA GMINY W INTEGRACJI
Polityka integracyjna nie jest wpisana w zadania własne samorządu. Nie ma aktualnie podstawy prawnej ani funduszy przeznaczonych na integrację. Nie ma instytucji odpowiedzialnej za koordynację procesu integracji (zadania są rozproszone, realizowane przez UdSC, MRPiPS, MSWiA, urzędy wojewódzkie). Zarazem to właśnie w gminie wdrażane i realizowane są decyzje zapadające na poziomie państwowym i międzynarodowym.

5. JAK SIĘ PRZYGOTOWAĆ? REKOMENDACJE I DOBRE PRAKTYKI
Przede wszystkim: warto się przygotować! W szczególności – wykorzystać wiedzę i doświadczenia, które inne gminy mają w dziedzinie integracji.
W Polsce warto śledzić zwłaszcza dokonania Gdańska ( http://www.gdansk.pl/urzad/nasze-miasto,512,37126.html ) czy Warszawy, która obecnie prowadzi konsultacje mające na celu wypracowanie założeń warszawskiego programu recepcji oraz integracji uchodźców. Zidentyfikowane dzięki wieloletniemu doświadczeniu obszary, na których należy się skoncentrować, to: 

A) działania z zakresu edukacji i świadomości społecznej, działania na rzecz podniesienia poziomu świadomości społecznej dot. uchodźców, przeciwdziałanie dyskryminacji i mowie nienawiści, edukacja, w tym – edukacja dzieci i młodzieży uchodźczej,
B) działania ochronne skierowane do uchodźców oraz mające na celu zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych uchodźców: mieszkalnictwo, pomoc socjalna oraz inne formy bezpośredniego wsparcia uchodźców (w tym akcje charytatywne), wsparcie w zakresie służby zdrowia, pomoc psychologiczna, nauka języka polskiego, podstawowe informacje dot. funkcjonowania w społeczeństwie, rynek pracy – w zakresie poszukiwania pracy/szkolenia zawodowego,
C) działania integracyjne i aktywizacyjne: rynek pracy – w zakresie rozwoju zawodowego oraz wspierania przedsiębiorczości, integracja uchodźców na poziomie dzielnicowym, aktywizacja społeczna i obywatelska uchodźców, integracja przez kulturę i sport,
D. działania systemowe, finansowanie działań na rzecz uchodźców, przygotowanie pracowników różnych instytucji mających styczność z uchodźcami (pracownicy organizacji pozarządowych, służb mundurowych, samorządu, placówek oświatowych, itp.), rekomendacje zmian w prawie i procedur (na poziomie centralnym i lokalnym) oraz współpraca międzysektorowa w działaniach rzeczniczych).
Warto zainspirować się powyższymi wskazówkami, przede wszystkim inicjując robocze spotkania osób odpowiedzialnych w gminach za realizację zadań z ww. obszarów. Szczególny nacisk należy położyć na programy edukacyjne mające na celu przygotowanie społeczności lokalnej, zapewnienie aktualnych informacji dla społeczności lokalnej (zapewnienie przeciwwagi dla wielu nierzetelnych doniesień medialnych). Dobrym pomysłem jest nawiązanie współpracy z organizacjami pozarządowymi wspierającymi integrację cudzoziemców.


Przydatne materiały:
1. www.ekspert.info-migrator.pl – aktualne informacje, felietony, artykuły podzielone na kategorie (w tym Strefa Urzędu) oraz możliwość zalogowania się do Strefy Eksperta.

2. http://bip.mswia.gov.pl/bip/polityka-migracyjna-po/19529,Polityka-migracyjna-Polski.html– Polityka Migracyjna Polski – stan obecny i postulowane działania, dokument wraz z planem wdrażania.

3. http://www.mpips.gov.pl/pomoc-spoleczna/integracja-cudzoziemcow/– informacje dotyczące integracji cudzoziemców udostępniane przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

4. www.udsc.gov.pl – strona Urzędu do Spraw Cudzoziemców (informacje na temat przebiegu procedury i świadczeń socjalnych, aktualności).

5. https://mswia.gov.pl/pl/tagi/1169,Departament-Polityki-Migracyjnej.html – Departament Polityki Migracyjnej w MSWiA.

6. http://programy.hfhr.pl/prawacudzoziemcow/wp-content/uploads/2014/09/CUDZOZIEMCY-W-POLSCE_ebook.pdf (podręcznik dla funkcjonariuszy publicznych).

7. http://programy.hfhr.pl/dacrade/publikacje/ (dostępne w różnych wersjach językowych opracowania, m.in. na temat pomocy społecznej).

8. http://www.politykimigracyjne.pl/publikacje/121-lokalne-polityki-migracyjne – podsumowania międzysektorowych spotkań roboczych, przykłady dobrych praktyk z zakresu integracji.

 

Skomentuj

Aktualności
Archiwum

Projekt ‘MIEJSKI SYSTEM INFORMACYJNY I AKTYWIZACYJNY DLA MIGRANTÓW’ jest współfinansowany z Programu Krajowego Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW realizowany był w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Projekt LOKALNE POLITYKI MIGRACYJNE - MIĘDZYNARODOWA WYMIANA DOŚWIADCZEŃ W ZARZĄDZANIU MIGRACJAMI W MIASTACH był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt ‘WARSZAWSKIE CENTRUM WIELOKULTUROWE’ był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW Projekt realizowany był przy wsparciu Szwajcarii w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej.