Polska - mój dom
Dodał: |
Aktualizacja: |

Kraj tranzytowy zazwyczaj definiujemy jako miejsce czasowego pobytu, chwilowego, z którym nie wiążemy przyszłości i którego nie postrzegamy za ośrodek naszego życia w dłuższej perspektywie. Taki kraj ma się stać przystankiem do miejsca docelowego, w założeniu innego kraju, który może być traktowany jako miejscem stałego osiedlenia. Etykieta kraju tranzytowego może być różnie oceniana, zależnie od rodzaju polityki migracyjnej prowadzonej przez dany kraj oraz jego sytuacji społeczno-demograficznej. W sytuacji kryzysu demograficznego, który coraz mocniej jest odczuwalny w Polsce, tego rodzaju ocenę naszego kraju można uznać za niekorzystną. Czy jest ona jednak słuszna?

Czytaj dalej >

Polska z racji swego położenia geograficznego jawi się jako pomost prowadzący do Europy Zachodniej, ponieważ to tutaj przebiegają główne szlaki migracyjne w rejonie Europy Środkowo-Wschodniej. Często spotykamy się z twierdzeniem, że nasz kraj stał się wyjątkowo atrakcyjny dla cudzoziemców, odkąd w 2004 roku staliśmy się członkami Unii Europejskiej, a od 2007 roku – członkami strefy Schengen. Zapomina się jednak, że już od lat 90. ubiegłego wieku Polska była atrakcyjnym terytorium dla cudzoziemców, którzy chcieli przedostać się do bogatszych krajów Europy Zachodniej. Tuż po przemianach wolnościowych w Polsce na naszych granicach pojawiła się fala migrantów tranzytowych z Bułgarii i Rumunii, dla których krajem docelowym były Niemcy. Cudzoziemcy niemający szansy na swobodny wjazd do Polski, byli przerzucani nielegalnie przez granicę. Pochodzili głównie z Armenii, Chin, Iraku, Iranu, Somalii oraz Wietnamu. Część z nich, jak Wietnamczycy i Ormianie, po nieudanej próbie przekroczenia granicy zdecydowali się na zamieszkanie w Polsce. Na polskiej granicy z czasem zaczęli pojawiać się także uchodźcy, czyli cudzoziemcy, którzy z uwagi na prześladowania z powodu swojej rasy, religii, narodowości, przynależności do grupy etnicznej czy przekonań politycznych byli zmuszeni do ucieczki ze swojej ojczyzny. Odkąd w 1991 roku Polska ratyfikowała konwencję genewską dotyczącą statusu uchodźców, o azyl w naszym kraju starali się cudzoziemcy z ponad 50 krajów. W latach 90. trafiały do nas przede wszystkim Bośniacy, Chorwaci, mieszkańcy Kosowa, Ormianie z położonego w Azerbejdżanie Górnego Karabachu oraz Czeczeni. Liczną grupę osób ubiegających się o status uchodźcy stanowili także obywatele byłego Związku Radzieckiego, Sri Lanki, Afganistanu, Somalii i Iraku.

Czytaj dalej >

Skomentuj

Ogłoszenia
Aktualności
Archiwum
Warto poczytać
Finansowanie projektów migracyjnych

Do 13/12/2016 można składać wnioski z zakresu ochrony dzieci migrujących:
Pierwszy nabór dotyczy budowy potencjału w zakresie praw i ochrony dzieci migrujących, w szczególności kwestii

...
Czytaj dalej >
Warto poczytać

W dniu 25 marca 2008 roku zostało podpisane „Porozumienie w sprawie standardowych procedur postępowania w zakresie rozpoznawania, przeciwdziałania oraz reagowania na przypadki przemocy seksualnej

...
Czytaj dalej >
Zagrożenia w świecie migrantów

Polska wciąż pozostaje krajem zatrudniającym obywateli Korei Północnej. Co warto

...
Czytaj dalej >

Projekt ‘MIEJSKI SYSTEM INFORMACYJNY I AKTYWIZACYJNY DLA MIGRANTÓW’ jest współfinansowany z Programu Krajowego Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW realizowany był w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Projekt LOKALNE POLITYKI MIGRACYJNE - MIĘDZYNARODOWA WYMIANA DOŚWIADCZEŃ W ZARZĄDZANIU MIGRACJAMI W MIASTACH był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt ‘WARSZAWSKIE CENTRUM WIELOKULTUROWE’ był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW Projekt realizowany był przy wsparciu Szwajcarii w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej.