Dodał: |
Aktualizacja: |

Zespół opracowujący standardy, kwiecień 2015 r. / fot.: Artur Pachałko

Standardy do pobrania w PDF:

polski: STANDARDY MÓWIENIA I PISANIA O MIGRANTACH I MIGRANTKACH W MEDIACH

angielski: THE STANDARDS OF SPEAKING AND WRITING ABOUT MIGRANTS IN THE MEDIA

rosyjski: КАК ГОВОРИТЬ И ПИСАТЬ О МИГРАНТАХ И МИГРАНТКАХ В СМИ - СТАНДАРТЫ

 

Prezentujemy Państwu zestaw kilku najważniejszych wskazówek i postulatów wobec środowiska medialnego w Polsce, będący wynikiem pracy dziennikarzy i dziennikarek, przedstawicieli i przdstawicielek różnych społeczności migranckich mieszkających w Polsce.

Mamy wrażenie, że w Polsce standardy dotyczące mówienia i pisania o migrantkach i migrantach w mediach nie są jasno określone, wciąż trwa np. spór o słowo Murzyn, mimo, że jest ono w odczuciu osób tak określanych, obraźliwie. Postanowiliśmy więc, wspólnie z migrantkami i migrantami zaangażowanymi w działalność medialną, stworzyć sześć standardów dziennikarskich, które zbierają i precyzują kwestie sporne dotyczące przedstawiania wielokulturowości w mediach.

Pragniemy zaproponować Państwu złożenie symbolicznego podpisu poparcia pod listą poniższych standardów, można zrobić to na stronie:

http://www.petycjeonline.com/gosy_poparcia_dla_standardow_dziennikarskich

 

W celu złożenia podpisu przez dziennikarzy i redakcje lub wyrażenia poparcia dla standardów przez ekspertów, organizacje pozarządowe i grupy niesformalizowane prosimy o przesłanie nazwy redakcji lub organizacji lub Imienia i Nazwiska oraz nazwy instytucji na adres: lub .

Prosimy o kontakt także w przypadku, jeśli chcieliby Państwo na łamach platformy Info Migrator opublikować szerszą analizę i opinię nt. proponowanych standardów.

 

26 maja w Warszawie odbędzie się także debata dla dziennikarzy “Granice wolności słowa w mediach oraz standardy mówienia i pisania o migrantach”. W ramach debaty podniesione zostaną kwestie dotyczące roli, jaką media odgrywają w kreacji wizerunku migrantów (stereotypizacja pracy i traktowania przez pracodawców Ukrainek - przypadki w radiu i telewizji czy subiektywne i negatywne prezentowanie Romów w prasie lokalnej), granic wolności wypowiedzi medialnej, w tym żartu, satyry oraz możliwych konsekwencji (kazus Charlie Hebdo).

 

 

STANDARDY MÓWIENIA I PISANIA O MIGRANTACH I MIGRANTKACH W MEDIACH

Proponowane poniżej standardy to zestaw kilku najważniejszych wskazówek i postulatów sformułowanych przez reprezentację środowiska migranckiego (z doświadczeniem w pracy w mediach) wobec środowiska medialnego w Polsce. Zachęcamy do zapoznania się z nimi i stosowania ich w swojej działalności medialnej.

Standardy skupiają się wokół sześciu głównych postulatów:

1.     Głos migrancki w mediach

2.     Pochodzenie, gdy jest istotne

3.     Wiedza, wielość perspektyw, szerszy kontekst

4.     Brak stereotypów, tendencyjności, sensacyjności

5.     Neutralność języka

6.     Cel integracyjny

 

 

1. Głos migrancki w mediach

W sprawach dotyczących migracji, migrantów oraz migrantek należy uwzględnić głos ich samych.

Opisując różne grupy społeczne, warto skorzystać z pomocnej reguły praktycznej: prosić ludzi, by sami opowiedzieli o sobie. Tylko wtedy, gdy istnieją po temu ważkie powody, możemy scharakteryzować ich później w odmienny sposób[1] to jedna z ogólnych wskazówek BBC dotycząca prezentowania różnorodności społecznej w tym medium i niezwykle istotna dla zmiany przekazu medialnego dotyczącego migrantów i migrantek w Polsce. Wyniki analiz rocznego monitoringu prasy (czerwiec 2013 – maj 2014), prowadzonego przez Fundację na rzecz Różnorodności w odniesieniu do przekazu dotyczącego migrantów i migrantek w Polsce po 1989 r., wskazują, że migranci i migrantki w 86% artykułów NIE występują jako osoby komentujące w materiałach opisujących ich sytuację[2]. Dane te potwierdzają tylko poczucie niedostatecznego reprezentowania głosu migranckiego w mediach w Polsce. Jest to tym bardziej znaczące, że głos ten nie jest przyznawany przez media głównego nurtu migrantom i migrantkom w sytuacji, gdy przekaz dotyczy właśnie ich.

Dlaczego to jest ważne?

  • Wprowadzenie głosu migranckiego do materiału medialnego zapewnia ujęcie tematu z wielu perspektyw, a tym samym wzmacnia rzetelność i obiektywność przekazu.
  • Informowanie o współczesnym świecie oznacza informowanie o jego różnorodności i wymaga zebrania głosu różnych stron istotnych dla materiału – perspektywa urzędnicza to tylko jedna ze stron.
  • Umożliwia się danym grupom współtworzenie własnego wizerunku w społeczeństwie (pomyśl o emocjach, które wywołują niektóre przekazy o Polsce, Polakach i Polkach w mediach zagranicznych).
  • Wzmacnia się równy udział w przestrzeni publicznej grup niedostatecznie reprezentowanych.
  • Osoby bez doświadczenia migracyjnego, występujące w roli eksperckiej w takich materiałach, nie zawsze rozumieją specyfikę kulturową danych miejsc lub grup, o których się wypowiadają.

 

2. Pochodzenie, gdy jest istotne

O cechach związanych z pochodzeniem (etniczność, narodowość, kolor skóry) i religią można wspominać tylko wtedy, gdy są one istotne dla przekazu.

Nie mówimy, że cechy takie jak etniczność, narodowość, kolor skóry czy religia w ogóle nie mają znaczenia, ale warto się zastanowić, jaka jest ich wartość informacyjna dla danego tematu, materiału. Czy określona informacja jest informacją ze względu na samo wydarzenie czy ze względu na cechy osób, które są w to wydarzenie zaangażowane? Czy konieczne jest eksponowanie różnicy w przypadku mniejszości – podkreślanie pochodzenia innego niż polskie, koloru skóry innego niż biały, wyznania, gdy nie jest rzymsko-katolickie…? Cechy większości wydają się przezroczyste – (…) zapytaj się za każdym razem: czy powiedziałbyś, czy powiedziałabyś biała lub biały w podobnej sytuacji?[3].

Dlaczego to jest ważne?

  • Akcentując cechę związaną z pochodzeniem w danym kontekście, wpływasz na wizerunek grupy, o której piszesz lub mówisz, a którą dana osoba reprezentuje. Pamiętaj, że ludzie są jednostkami z indywidualnymi cechami.
  • Ekspozycja danej cechy różnicującej, np. koloru skóry, wskazuje, że dana różnica ma znaczenie, tym samym możesz przyczyniać się do utrzymywania postaw różnicujących ludzi ze względu na pochodzenie czy religię.

 

3. Wiedza, wielość perspektyw, szerszy kontekst

Przekaz dotyczący migrantów i migrantek należy poprzeć wiedzą, wielością perspektyw, umieszczać w szerszym kontekście opisywanego zjawiska.

W przypadku tematów, które nie są dobrze znane większości społeczeństwa, jak tematyka migracji, na mediach spoczywa tym większa odpowiedzialność za przekaz i jego rzetelność. Selekcja i weryfikacja informacji i źródeł do materiału ma zatem szczególne znaczenie, by przekaz informacyjny został odpowiednio rozumiany.

Jeżeli piszesz lub mówisz o ludziach i miejscach poza Polską czy poza Europą, pamiętaj, że to może mieć wpływ na postrzeganie osób i grup, które z tymi miejscami są kojarzone[4].

Kiedy piszesz lub mówisz o danych grupach migrantów i migrantek, uważaj na właściwą terminologię, którą stosujesz:

  • gdy piszesz lub mówisz o osobach migrujących do Polski, piszesz o imigrantach i imigrantkach, nie emigrantach lub emigrantkach, gdy natomiast piszesz lub mówisz o osobach migrujących z Polski, piszesz o emigrantach lub emigrantkach;
  • gdy piszesz lub mówisz o uchodźcach i uchodźczyniach, pamiętaj, że informujesz o bardzo specyficznym typie migracji – przymusowej, motywowanej uzasadnioną obawą przed prześladowaniem w kraju pochodzenia ze względu na kolor skóry, religię, narodowość, poglądy polityczne lub przynależność do określonej grupy społecznej.
  • gdy podajesz fakty o danym wydarzeniu czy zjawisku (np. liczby), staraj się:

* przedstawić jego skalę, np. jak zmieniła się liczba migrantów i migrantek z Ukrainy w czasie – czy dany przyrost to już „zalew”?, Jaka jest wartość pomocy społecznej dla uchodźców i uchodźczyń i jak dużej grupie ona przysługuje?

* wskazać na przyczyny (np. sytuacja w krajach, z których migrują osoby do Europy przez Morze Śródziemne oraz jej przyczyny, np. relacje między krajami globalnej Północy i globalnego Południa).

Przekazy dotyczące migracji, migrantów i migrantek często dotykają zagadnienia różnic międzygrupowych, zwłaszcza kulturowych. Wiąże się z tym duża odpowiedzialność za przekaz. Należy mieć na względzie ryzyko stereotypizacji danych grup, a także ryzyko wpływania na kształtowanie postaw zamkniętych oraz antagonizowanie grup. Warto pamiętać, że zawsze reprezentujemy pewną grupę „swoją”, która opisuje grupę „inną”. Zachowaj szacunek wobec osób i grup, o których piszesz czy mówisz,nawet jeśli nie zgadzasz się z ich poglądami, wartościami, podejmowanymi przez nich działaniami, praktykami.

 

4. Bez stereotypów, tendencyjności, sensacyjności

W przekazach o migrantach, migrantkach należy unikać stereotypów, uproszczeń, tendencyjności oraz „sensacyjności”.

Pisząc i mówiąc o migrantach i migrantkach, media przedstawiają grupy, które wielu odbiorcom i odbiorczyniom zwykle nie są dobrze znane – np. badania Fundacji „Afryka Inaczej” wskazują na niewielkie osobiste doświadczenia Polaków i Polek w kontaktach z Afrykanami i Afrykankami: Afrykańczyków w miejscu swojego zamieszkania spotyka tylko 15% Polaków, a 7% kontaktuje się z nimi osobiście, podczas gdy dla dużych miast o liczbie ludności powyżej 500 tys. odsetek ten wynosi odpowiednio 29% oraz 13%[5]; równocześnie 64% respondentów i respondentek przyznało się do małej lub bardzo małej wiedzy o Afryce, a wiedzę tę czerpało przede wszystkim z programów informacyjnych oraz o tematyce podróżniczej lub przyrodniczej[6]).

Taka sytuacja sprzyja powstawaniu i podtrzymywaniu stereotypów dotyczących danych grup. Tym większy wpływ ma przekaz medialny na postawy wobec danych grup i tym istotniejsza jest edukacyjna rola mediów.

Warto się zastanowić:

  • na ile dany materiał wnosi nowy wymiar, aspekt do dyskursu medialnego o migrantach i migrantkach, np. o danej grupie migranckiej, a na ile podtrzymuje upowszechnione przekonania o danej grupie? Czy te przekonania są uzasadnione?
  • w jakiej roli dany materiał przedstawia migrantów i migrantki (np. ofiary, przestępcy, klienta lub klientki w urzędzie)? Czy dany przekaz nie redukuje opisywanych osób do jednej roli? Czy są inne materiały dziennikarskie, poprzez które osoby odbierające media mogą poznać migrantów i migrantki w innych rolach?

Gdy piszesz i mówisz o osobach czy danych grupach migranckich, współtworzysz społeczny odbiór określonej grupy.

Umieszczanie migrantów i migrantek w przekazach o sensacyjnym wydźwięku (np. poprzez nagłówki) jeszcze bardziej eksponuje różnicę wobec grupy większościowej i nie tworzy klimatu społecznego sprzyjającego zrozumieniu i poznaniu lub chociażby przyjęciu danej informacji bez negatywnych emocji. Jest to istotne, zwłaszcza gdy w ten sposób przedstawiane są osoby i grupy szczególnie narażone na stereotypizację i dyskryminację.

Informacyjna funkcji mediów nie może się realizować przez stereotypizację, tendencyjność, czy sensacyjność przekazów.

 

5. Neutralność języka

Należy unikać używania wyrazów „obciążonych semantycznie”, przede wszystkim negatywnie, słów budzących poczucie zagrożenia. W języku przekazu należy zachować symetryczność stosowanych określeń i sformułowań.

Język, którym się posługujesz – twoje podstawowe narzędzie pracy – ma znaczenie. Współtworzysz obraz świata, w tym postrzeganie migrantów i migrantek. Pewne wyrazy i sformułowania przykrywają wartość informacyjną twojego przekazu, inne, choć pozornie neutralne i zakorzenione w języku polskim, we współczesnej rzeczywistości wymagają rewizji. Poniżej krótki katalog sugerowanych prostych zmian:

● gdy piszesz np. o kolorze skóry, używaj symetrycznych form. Nie ma „białoskórych posłów”, skąd więc „poseł czarnoskóry”? Jesteśmy biali lub białe, czarni lub czarne, czerwoni lub czerwone, żółci lub żółte. Pamiętaj, że również słowo Murzyn przez osoby nim określane jest negatywnie oceniane, jako obraźliwe[7].

● używając słowa „obcokrajowiec”, akcentujesz „inność/obcość” osób spoza Polski. Podobnie w przypadku „cudzoziemskości”, chociaż rozumiemy, że jego wyeliminowanie z przekazu medialnego nie jest możliwe ze względu na istniejące przepisy prawne i instytucje (por. Ustawa o cudzoziemcach, Urząd ds. Cudzoziemców). Termin „migrant” czy „migrantka” wskazuje na szczególny typ doświadczenia – migrację (niezależnie od jej typu oraz kierunku) i jest bardziej neutralny znaczeniowo. Jeżeli wskazanie pochodzenia danej osoby jest ważne, rozważ zastosowanie bardziej szczegółowego opisu, np. przez przynależność obywatelską lub etniczną.

● człowiek nie jest „nielegalny” – nie ma więc „nielegalnych imigrantów”. Osoba może podejmować nielegalne działania, np. przekroczyć granicę z naruszeniem przepisów prawa, czyli nielegalnie.

● stosując w tekstach, zwłaszcza nagłówkach, metafory niekontrolowanego napływu i żywiołów naturalnych, takie jak lawina, zalew imigrantów/uchodźców,nie informujesz, tylko współtworzysz poczucie zagrożenia – czy na pewno taki jest twój cel?

Pomocne wskazówki:

●     „Jak mówić i pisać o Afryce”?http://afryka.org/batory/poradnik.pdf

●   „Jak dziennikarka metodą prób, błędów i poszukiwań uczy się pisać o różnorodności”http://ffrs.org.pl/wp-content/uploads/FRS_SeriaM_201503_Klimowicz.pdf, s. 12.

 

6. Cel integracyjny

Odpowiedzialne media powinny przyczyniać się do integracji społecznej i do harmonijnego współistnienia różnych grup w coraz bardziej zróżnicowanym społeczeństwie.

Media w praktyce nie tylko informują, ale mają też wpływ na postawy – dlatego tak ważne jest zrozumienie pozytywnego potencjału mediów we współtworzeniu harmonijnego społeczeństwa wielokulturowego.

 

[1] “Producer’s Guidelines. The BBC’s Values and Standards”, r. 9, s. 89 [tłumaczenie własne].

[2] Świerszcz Jan, „Media wobec migrantów i migrantek w Polsce. Wyniki rocznego monitoringu prasy w latach 2013 i 2014”, Fundacja na rzecz Różnorodności Społecznej, Warszawa 2014, str. 14, (dostęp: http://ffrs.org.pl/wp-content/uploads/MonitoringMedi%C3%B3w_Raport_2014_Media_wobec_migracji.pdf).

[3] "Producer’s Guidelines. The BBC’s Values and Standards", r. 9, s. 90 [tłumaczenie własne].

[4]Por. Średziński Paweł (red.) „Badanie opinii publicznej na rzecz integracji obywateli państw afrykańskich w Polsce”, Fundacja „Afryka Inaczej”, Warszawa 2010 (dostęp: http://afryka.org/badania/raport2010.pdf ) oraz Średziński Paweł, „Afryka i jej mieszkańcy w polskich mediach. Raport z monitoringu polskich mediów”, Fundacja „Afryka Inaczej”, Warszawa 2011, (dostęp: http://afryka.org/batory/raport_batory.pdf).

[5] Średziński Paweł (red.), „Badanie opinii publicznej na rzecz integracji obywateli państw afrykańskich w Polsce”, Warszawa 2010, s. 15.

[6] Tamże, s. 11.

[7] Diouf Mamadou, Średziński Paweł, „Jak mówić i pisać o Afryce?”, Fundacja Afryka Inaczej, Warszawa 2011, (dostęp: http://afryka.org/batory/poradnik.pdf) oraz Klimowicz Joanna, „Jak dziennikarka metodą prób, błędów i poszukiwań uczy się pisać o różnorodności”, Fundacja na Rzecz Różnorodności Społecznej, Warszawa 2015, (dostęp: http://ffrs.org.pl/wp-content/uploads/FRS_SeriaM_201503_Klimowicz.pdf )

 

Standardy popierają:

Fundacja Inna Przestrzeń

Fundacja na rzecz Różnorodności Społecznej

Fundacja Afryka Inaczej

Fundacja Ternopilska

Komisja Dialogu Obywatelskiego ds. Różnorodności i Przeciwdziałania Dyskryminacji przy Urzędzie Miasta Łodzi

Stowarzyszenie Pomocy Ofiarom Przestępstw "Feniks"

Stowarzyszenie Praktyków Kultury

Otwarta Rzeczpospolita Stowarzyszenie przeciw Antysemityzmowi i Ksenofobii

Africa Remix

Fundacja Klamra

Stowarzyszenie Nomada

Kolektyw Q Alternatywie

Stowarzyszenie Interwencji Prawnej

Amnesty International Polska

Fundacja Dialog

Fundacja dla Somalii

Koalicja Przeciwko Przestępstwom Motywowanym Uprzedzeniami

Stowarzyszenie Teatralne Remus

 

Redakcje i dziennikarze, którzy dotychczas podpisali standardy:                                                                    

redakcja portalu Info Migrator                                                                                                     

redakcja portalu Kontynent Warszawa                                                                                         

redakcja radia internetowego IMI Radio

redakcja czasopisma "Recykling Idei"

Ngo Hoang Minh - redaktor wietnamskiej gazety Que Viet, felietonista portalu Info Migrator i Kontynent Warszawa, Wiceprezes Fundacji "Wspieranie Integracji Wietnamczyków w Polsce"

redakcja "Gazety Stołecznej", warszawskiego dodatku do "Gazety Wyborczej"

redakcja "Gazety Wyborczej" w Białymstoku

redakcja "Dziennika Opinii Krytyki Politycznej"

Jana Stepniewicz - dziennikarka redakcji ukraińskiej Polskiego Radia

Beata Nowak - redakcja Zielone Wiadomości

-----------------------------------------------------------------------------------

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa.

Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze.

Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Skomentuj

Jak mówić o migrantach? Rzetelnie! Ludzi zaczyna drażnić ogrom manipulacji w mediach na temat rzekomo pozytywnego wpływu na społeczeństwo wzrostu przestępczości (zwłaszcza tej najbardziej obrzydliwej: gwałtów i morderstw) i ukrywanie tych zbrodni pod płaszczykiem poprawności politycznej. Ludzie chcą mieć wiedzę KTO jest sprawcą tych przestępstw, nawet jeśli potwierdza to już obecne w społeczeństwie stereotypy (a zwykle potwierdza) bo mają prawo do racjonalnego a nie opartego na emocjonalnych obrazkach roześmianych dzieci i kobiet INFORMOWANIA o rzeczywistym obliczu ludzi którzy tu przybywają z drugiego końca świata, często nie proszeni i na wejściu roszczeniowi( w 80% młodzi, agresywni mężczyźni). W demokracji rzetelna informacja w tej kwestii ma podstawową funkcję jaką jest kształtowanie polityki imigracyjnej, więc proszę o obiektywizm w tej kwestii bo niestety zdecydowana większość artykułów ukazujących się w mediach do tej pory jest w sposób oczywisty ZMANIPULOWANA pro imigrancko.
Ogłoszenia
Aktualności

Dzień solidarności z uchodźcami 2016

Dodał: | 1 września 2016 | czwartek | g. 11:19
Zachęcamy do współorganizowania i udziału: 15 października 2016, Dzień solidarności z uchodźcami. Wszystkie informacje można znaleźć na stronie organizatora [TUTAJ]
Czytaj dalej >

Warsztaty dla migrantek: wsparcie kobiet po doświadczeniu przemocy domowej

Dodał: | 21 czerwca 2016 | wtorek | g. 06:10
Uwaga, rekrutacja! Poszukujemy ekspertów ze środowisk migranckich do pomocy innym migrantom w sytuacjach kryzysowych. Pomagaj innym, również odpłatnie:) 25 czerwca 2016 w godz. 10.00 - 16.00 zapraszamy kobiety migrantki, które chcą nieść pomoc innym kobietom. Naszym celem jest wspólne przyjrzenie się funkcjonowaniu kobiet, które doświadczają przemocy, a z wielu powodów – takich jak niewystarczająca znajomość języka polskiego, polskiego prawa czy realiów, nie są w stanie zapewnić sobie bezpieczeństwa. Masz kompetencję psychologiczną, tłumaczeniową, prawną, mediacyjną albo jesteś kompetentnym w sprawach związanych z przeciwdziałaniem przemocy, w tym domowej? Czekamy na Ciebie. Obecnie budujemy bazę ekspertów-migrantów INFOMIGRATORA i oferujemy bezpłatne szkolenia. 25 czerwca zapraszamy kobiety migrantki, które chcą nieść pomoc innym kobietom. Naszym celem jest wspólne przyjrzenie się funkcjonowaniu kobiet, które doświadczają przemocy, a z wielu powodów – takich jak niewystarczająca znajomość języka polskiego, polskiego prawa czy realiów, nie są w stanie zapewnić sobie bezpieczeństwa.
Czytaj dalej >

Nabór zgłoszeń na V ogólnopolską konferencję naukową pt. Europa w obliczu wielkich migracji. Nowe wyzwania społeczne, kulturowe i polityczne.

Dodał: | 25 maja 2016 | środa | g. 02:02
Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Centrum Badań Migracyjnych UAM oraz Komitet Badań nad Migracjami Polskiej Akademii Nauk zapraszają na V ogólnopolską konferencję naukową pt. "Europa w obliczu wielkich migracji. Nowe wyzwania społeczne, kulturowe i polityczne", która odbędzie się w dniach 26-28 września 2016 roku w Poznaniu.
Czytaj dalej >
Archiwum
Warto poczytać
Finansowanie projektów migracyjnych

Do 13/12/2016 można składać wnioski z zakresu ochrony dzieci migrujących:
Pierwszy nabór dotyczy budowy potencjału w zakresie praw i ochrony dzieci migrujących, w szczególności kwestii

...
Czytaj dalej >
Warto poczytać

W dniu 25 marca 2008 roku zostało podpisane „Porozumienie w sprawie standardowych procedur postępowania w zakresie rozpoznawania, przeciwdziałania oraz reagowania na przypadki przemocy seksualnej

...
Czytaj dalej >
Zagrożenia w świecie migrantów

Polska wciąż pozostaje krajem zatrudniającym obywateli Korei Północnej. Co warto

...
Czytaj dalej >

Projekt ‘MIEJSKI SYSTEM INFORMACYJNY I AKTYWIZACYJNY DLA MIGRANTÓW’ jest współfinansowany z Programu Krajowego Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW realizowany był w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Projekt LOKALNE POLITYKI MIGRACYJNE - MIĘDZYNARODOWA WYMIANA DOŚWIADCZEŃ W ZARZĄDZANIU MIGRACJAMI W MIASTACH był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt ‘WARSZAWSKIE CENTRUM WIELOKULTUROWE’ był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW Projekt realizowany był przy wsparciu Szwajcarii w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej.